ملا محمد شمس الدین گیلانی ، معروف به ملاشمسای گیلانی (983-1081هجری قمری)، از حکمای به نام مکتب اصفهان در سده یازدهم هجری است. کتاب پیش رو، تصحیح نسخه خطی حاشیه خفری بر شرح جدید قوشچیدر الهیات در مباحث قدرت و علم الهی است. مطالعه کتاب نشان می دهد که ملاشمسا در مباحث مهم و پیچیده صفات واجب تعالی – که در این کتاب صرفا علم و قدرت الهی مورد بحث اند – صاحب نظریه است. وی به منتقدان ابن سینا در این موضوع پاسخ می دهد و سعی دارد تا با ابتکار فلسفی خود ، تقریر جدیدی از نظریه ی ابن سینا در باب علم و قدرت باری تعالی ارائه دهد.